اضطراب

شروع موضوع توسط omid ‏16/12/17 در انجمن کودک 4 ساله

  1. iسلام من یه پسر چهار و نیم ساله دارم خیلی شیطونه بحدی که تو کلاس مهد اصلا اروم و قرار نداره کار های کلاسی انجام نمیده و فقط دوست داره بازی کنه پسرم دو مشکلی اساسی داره یکی اينکه اگه بچه ای باهاش دوست نشه اونو میزنه میگه بچه ها باهام دوست نمیشن منم اونا رو میزنم بچه ها ازش فرارین باهش صحبت میکنم اما فایده نداره دوم اینکه ناخوناشم میخوره در ضمن اينو هم بگم كه يه برادر سه ماهه هم داره ولي ما سعي ميكنيم كه جلوش به برادرش زياد محبت نكنيم تا حساس نشه لطفا راهنماییم کنید
     
  2. عادت کتک زدن در کودکان:
    اگر می‌بینید کودک پرخاشگری می‌کند سریع به رفتار او پایان بدهید.
    سعی کنید با آرامش با او صحبت کنید، اگر به حرف های شما گوش نمی‌دهد.
    او را کناری کشیده و به او بگویید رفتارت از کنترل خارج است، باید کمی‌آرام بگیری.

    از کودک توضیحی راجع به رفتارش نخواهید.
    وقتی از کودک بپرسید به چه دلیل فلان کار را کردی، با خود فکر می‌کند .
    بعضی مواقع هست که کار او درست است و حق دارد فلان کار را انجام دهد.
    این هم به این معنی نیست که دنبال دلیل کار او نگردید.
    اگر فرزند شما موهای دوست خود را می‌کشد به این دلیل که به او اجازه نمی‌دهد سرسره بازی کند، شما وارد عمل شوید.
    و به آنها بگویید به نوبت، بازی کنند.
    کودک با این کار متوجه می‌شود که باید منصف باشد.
    و اگر مشکلی پیش آمد با شما در میان بگذارد تا شما موضوع را حل و فصل کنید.

    -سعی کنید نتیجه بگیرید. بعضی کودکان هر نوع توجهی را دوست دارند.
    از این رو زمانی که کودک کار اشتباهی را انجام می‌دهد و شما خشمگین می‌شوید.
    کودک ذوق می‌کند (با خود می‌گوید مامان را دیوانه کردم) و انگیزه پیدا می‌کند که دفعه بعد هم این کار را تکرار کند.

    بدانید رفتار کودک شما به احساسات دیگران هم ربط دارد.
    کودکان نوپا آگاه نیستند که رفتار آنها روی دیگران اثر می‌گذارد. کودک باید بداند که دوستان او چه احساسی پیدا می‌کنند.
    وقتی او آنها را گاز می‌گیرد، به کودک بگویید درست است که او دوست ندارد.
    اسباب بازی های خود را به بقیه افراد بدهد، اما کتک زدن آنها هم کار درستی نیست.

    به کودک خود کمک کنید آرام بگیرد. کودکان نوپا وقتی ناراحت می‌شوند کنترل خود را از دست می‌دهند.
    بعد از کمی ‌وقت با کودک خود صحبت کنید و بگویید درست است که ناراحت می‌شوی، اما با این کار دیگران را هم ناراحت می‌کنی.
    بدین صورت به کودک خود کمک می‌کنید احساساتش را درک کند و آنها را رده بندی کند.

    کودکان را مجبور نکنید که با دیگران شریک شوند.
    بعضی مواقع کودک شما نمی‌خواهد بقیه بچه ها را به بازی راه دهد بنابراین به طور سرسختانه رفتار می‌کند.
    اما در واقع این جزئی از رفتار اجتماعی می‌باشد.
    در یک گروه کوچک، کودک در موقع بازی اگر یکی از هم بازی های خود را بیرون کند .
    رضایت دیگر دوستان خود را به دست می‌آورد و با خود می‌گوید، عجب زوری دارم.
    راه حل: وقتی کودک شما پیش دوستان خود نیست با او صحبت کنید و بگویید :
    که شما مشاهده کردید چه اتفاقی افتاد، و اینکه صحیح نیست که کسی را از بازی بیرون کند.

    مهارت های حل مشکل را به او یاد بدهید.
    یک بازی ساختگی را ترتیب دهید و با کودک خود هم بازی شوید.
    و بدین طریق به او راههای حل مشکل را یاد دهید.
    در این بازی وانمود کنید که یکی از دوستان کودک خود می‌باشید که اسباب بازی او را برداشته است.
    به او یاد دهید که چطور با دوست فرضی خود صحبت کند.
    (این اسباب بازی من است، لطفا آن را به من برگردان)، و اگر این کار بی فایده بود به او بگویید
    که باید در این مواقع از یک بزرگتر کمک بگیرد. با این کارها حتما نتیجه خواهید گرفت.

    اگر تا حالا دیده اید یک بچه من، من کنان ابراز تاسف می‌کند.
    شاید با خود فکر کنید که بی‌فایده است که از او درخواست عذرخواهی کنید.
    آیا فکر می‌کنید در این سن بدجنس است؟
    ممکن است این طور نباشد، اما حتی اگر امروز عذر خواهی نکند.
    بهتر است به او یاد دهید که این کار را تمرین کند تا شاید روزی آن را انجام دهد.
    و کودک متوجه خواهد شد که عذرخواهی کردن و متاسف بودن به چه معنی است.
    بنابراین به او کمک کنید عذرخواهی کند و آن را به زبان بیاورد.
    دلسوز باشید، و به او بگویید ابراز تاسف سخت است اما چون او کار اشتباهی انجام داده، نیاز است که عذرخواهی کند.

    در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
    دفتر سعادت آباد:
    ۰۲۱-۲۲۳۵۴۲۸۲ خط ویژه
     
  3. با سلام.... معمولا کودکان از اضطراب زیاد کودکان دیگر را کتک می زنند، و گاهی این مسئله ناشی از خشم زیادی هست که در کودک وجود دارد. برای این مسئله اول باید روی رفتار خودتان با کودک تجدید نظر کنید. این که صرفا جلوی کودک رفتار محبت امیز به برادر کوچکش نمی کنید نمی تواند دلیلی باشد که کودک حسادت نکند، یک کودک ناایمن و با اعتماد به نفس پایین به هر دلیلی خیلی زود شکسته می شود و تولد خواهر یا برادر کوچک یک هشدار جدی است برای این دسته از کودکان. پس روی اعتماد به نفس کودک کار کنید و بیش از همه برای افزایش اعتماد به نفس روی توجه بدون قید و شرط خودتان و کاهش رفتارهایی که حاکی از دستور و ... دارند.
     

این صفحه را به اشتراک بگذارید